تربیت(education )

     من یک معلمم، هرگز در طول دوران خدمتم چيزي دلم را به اندازه حرف هاي شما در باره تربیت معلم و ورودی هاي ۸۸ نسوزانده است. شما در مسند ولی نعمتی معلمان کشور گفتید: "وجود اکثر مراکز تربیت معلم در کشور غیر ضروریست و دانشجویان این مراکز برای معلمی تربیت نمی شوند و برای پر کردن صندلی ها و بیکار نبودن اساتید این مراکز پذیرفته شده اند" نمی دانم چقدر در مراکز تربیت معلم بوده اید و نمی دانم چقدر هر ساله اضطراب تعیین صلاحیت تان را داشته اید و تا چه میزان سختی تدریس به معلمان را تجربه کرده اید؟. هنگام تدریس در سایر دانشگاه ها، به واسطه داشتن حکم دبیری علی رغم کسب امتیاز بالا در ارزشیابیها از نصف حق التدریس همتای وزارت علومی هم کمتر دریافت کرده اید؟ با دیدن افزایش حق التدریس همکارت برای نوشتن یک مقاله و مقایسه آن با تحقیق و تالیف چندین جلد کتاب و اجرا و نظارت پروزه های تحقیقاتی یک ریال هم به حق التدریست در تربیت معلمی که زیر نظر آموزش وپرورش است اضافه نشده، تا چه میزان درد عدالت را در سینه ات پنهان کردی. از مظلومیت مدرسان و دانشجویان در مقایسه با مدرسان و دانشجویان سایر دانشگاه ها خبر دارید؟ اگر می توانستید دانشجویان مراکز تربیت معلم را با دانشجویان سایر دانشگاه مقایسه کنید و بدانید که هیچ دانشجوی تربیت معلم با اتومبیل شخصی و با لباس دلخواه و حتی اندکی رنگی و جوان پسند وارد مراکز نمی شوند. همواره نه تنها نوع لباس پوشیدن بلکه چگونه صحبت کردن و کجا رفتن و چه کردن و ... با نگاه های نگهبان دم در گرفته تا مسئول واحد فوق برنامه و مدیریت مورد توجه و تذکر بوده را تجربه کرده اید و می دیدی که خانواده دانشجویان برای تامین آن اندک پولی که بعد از ۱۰۰ سال سابقه تربیت معلم باید به عنوان شهریه به شما بپردازند تا چه میران از سایر مایحتاج شان می زند.  مشاهده می کردید دانشجویان مراکز تربیت معلم هرگز مانند سایر جوانان و دانشجویان دوتای و یا چندتای در سفره خانه های شهر و حاشیه شهر برای قلیان و ... پول خرج نمی کنند و سایه گزینش حتی در درون خانه خودشان بالای سرشان است تا آدم های سالم وارد کار تربیت بچه های کشور شود. هرگز در اخبار ۲۰:۳۰  تحمل این همه سختی را به عدم تربیت تعبیر نمی کردید. آیا مدرسان مراکز این قدر درمانده شده اند که شما برای جلوگیری از بیکاریشان بهترین، مظلوم ترین ، متعهد ترین و علاقمندترین جوانان کشور به معلمی را وسیله قرار دهید. آیا با این حرف ها اعتباری برایشان باقی گذاشتید؟!!. آیا شان ولی نعمتی این است که افراد زیر نظر خودت را تحقیر کنی؟!!

       آقای وزیر، شما که معلمی را موهبت الهی می دانید و به معلمان توصیه می کنید به واسطه شغل معلمی شاکر باشند، منظورتان کدام معلمان است؟ همان های که به شرط معدل وارد دانشگاه شدند و حالا تدریس می کنند هست و یا آن های که در اولین هفته تدریس به دانش آموزان کلاس اول تکلیف دادند تا از یک تا ۱۰۰ بنویسند و یا در تدریس حرف (آ )به بچه ها گفتند: این بابا و این هم آب است بروید و ده بار از رویش بنویسید و بیاورید؟. یا منظورتان اکثریت قریب به اجماع فارغ التحصیلان مراکز تربیت معلم که در مدارس کشور مشغول کار و تلاش هستند، می باشد؟!

    آقای وزیر اگر تجربه می کردید که چگونه دانشجوی تربیت معلم در انجام تکالیف مربوط به تدریس و مدیریت کلاس و ساختن وسایل کمک آموزشی برای تمرین معلمی ذوق و شوقش را به کار می گیرد و با چه اضطرابی تدریس می کند و مدرسش برای تکمیل مهارت تدریسش دوباره تعیین تکلیف می کند،  هر گز این همه زحمت برای تربیت معلم را به هیچ نمی انگاشتید و دل مدرسان و دانشجویان تربیت معلم را نمی سوزاندید. اگر در جریان بودید چگونه برای کار کردن با بچه ها ویژگی های رشد شناختی،عاطفی و جسمانی آن ها را یاد می گیرند تا بتوانند با آن ها به درستی کارکنان و متناسب با برنامه درسی وزارت آموزش و پرورش روش های تدریس هر درس را با چه جزئیاتی یاد می گیرند تا درست تدریس کنند، هرگز برای قضاوت درباره تربیت معلم مثل تعیین ساختار آموزش و پرورش و تغییر بنیادی نظام آموزشی و  تحول و توسعه دوره ابتدایی و برنامه درس ملی عجله نمی کردید!!. 

     آقای وزیر ضمن قدر دانی از حسن نیت شما نسبت به جامعه فرهنگی کشور، یادآوری می کنم که شان و منزلت اجتماعی معلمان با افطاری بالا نمی رود. جامعه از معلمان انتظار توانایی تدریس حرفه ی و تشخیص اختلالات رفتاری و یادگیری و درمان آن را دارد. اگر معلمان متعهد و متخصص از طریق مراکز تربیت معلم تحویل جامعه نشود، کدام دانشگاه می خواهد چنین افرادی تربیت و تحویل شما بدهد؟!! آیا شما می توانید درباره محصولات دانشگاه تربیت معلم تهران که اولین دانشگاه تربیت معلم بود و حالا حتی از داشتن این اسم خشنود به نظر نمی رسد،  اظهارنظر بفرمائید؟!!

     آقای وزیر چرا استانداردهای یک معلم شایسته را تعیین نمی کنید تا مراکز تربیت معلم متناسب با آن مبادرت به تربیت افراد بکند. اصلا" مراکز تربیت معلم بر اساس برنامه های کجا کار می کنند؟!! مدرسان  و مدیریت مراکز تا چه اندازه در تعیین برنامه ها و محتوای آموزسی دخالت دارند؟! این مدیران مراکز و مدرسان را چه کسی تعیین و به کار می گمارند؟ با پاسخ به این سئوالات خواهید دید همه کاستی هاي مراکز تربیت معلم به عهده جنابعالی است!! که باید شما پاسخگو باشید نه مراکزتربیت معلم. انتظارشما در یک نظام آموزشی متمرکز از مراکز تربیت معلم چیست؟! با این وجود و در شرایط فعلی تنها جای که می تواند معلمان شایسته تربیت کند باز هم مراکز تربیت معلم است. منوچهرکلهر- مدرس مرکز تربیت معلم شهید رجایی قزوین